ตอนที่ 9 ม้าแห่นาคของชาวลาวเวียงจันทน์หมู่บ้านธารามะกอก
ศิลปะทางวัฒนธรรมที่ติดตัวชาวลาวเวียงจันทน์หมู่บ้านธารามะกอกมาตั้งแต่ครั้งบรรพบุรุษ ก็คือ การทำม้าสำหรับแห่นาค ซึ่งอุปกรณ์ที่ใช้ทำประกอบด้วยไม่ไผ่มาทำเป็นโครงร่างของรูปม้า ใช้หญ้าแฝกหุ้มตัวม้า แล้วใช้ผ้ามาหุ้มทับหญ้าแฝกอีกทีหนึ่ง จากนั้นก็ประดับประดาตกแต่งม้าแฝกนี้ด้วยเครื่องประดับต่างๆมีกระดาษสีสันต่างๆและมีพวงมาลัยคล้องคอม้าด้วย ซึ่งก็คงจะมีความคิดให้เป็นเสมือนหนึ่งเมื่อครั้งที่เจ้าชายสิทธัตถะประทับบนหลังม้ากัณฐกะเมื่อตอนทรงออกผนวชเมื่อครั้งพุทธกาล
ม้าแห่นาคนี้จะผูกไม้ไผ่ลำยาวไว้สำหรับหามเป็น 2 ท่อน ใช้คนหาม 4 คน ท่อนละ 2 คนหัวท้าย เวลาหามพวกคนหามก็จะโยกย้ายส่ายสะโพกไปเป็นจังหวะตามเสียงแตรหรือกลองยาวที่ใช้แห่ เจ้านาคที่นั่งอยู่บนหลังม้าก็จะคอยดึงเชือกที่มัดไว้กับคอม้าอย่างระมัดระวังอย่างเต็มที่ บางทีเจ้านาคก็ถึงกับต้องกอดคอม้ากันไม่ให้พลัดตกจากหลังม้าก็มี ก็จะเป็นที่สนุกสนานและเป็นที่สนใจมาดูของพวกชาวบ้านอื่นเพราะเป็นของแปลกตาไม่เคยเห็นที่ไหนมาก่อน นอกจากในงานบวชลูกหลานของชาวลาวเวียงจันทน์บ้านธารามะกอกนี้เท่านั้น
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น