ตอนที่ 19 น้าหริและน้าพานผู้จุดประกายการร้องเพลงให้แก่ชาวลาวเวียงจันทน์บ้านธารามะกอก
น้าหริเป็นชื่อเรียกด้วยภาษาปากที่พวกเราลูกหลานชาวลาวบ้านธารามะกอกใช้เรียกน้า “สิริ” ซึ่งเป็นลาวโซ่ง ลาวอีกประเภทหนึ่งที่มีรกรากอยู่ที่อำเภอหนึ่งของจังหวัดสุพรรณบุรี แต่มาแต่งงานอยู่กินกับน้า “พาน” ลูกสาวชาวบ้านลาวเวียงจันทน์บ้านธารามะกอก
น้าหริของพวกเรามีอาชีพเสริมที่ไม่เหมือนกับอาชีพของชาวบ้านธารามะกอกหรืออาชีพของคนไทยในละแวกนั้น คือ แกมีเครื่องไฟผลิตกระแสไฟฟ้าและเครื่องขยายเสียงสำหรับรับจ้างไปในงานต่างๆตามแต่ผู้ว่าจ้างจะหาไป เวลาจะเดินทางไปในงานที่เจ้าภาพว่าจ้าง แกก็จะใช้เกวียนเทียมควายขนอุปกรณ์เครื่องไฟ ลำโพง เครื่องขยายเสียง เป็นต้นไป และเมื่อว่างงานไม่มีเจ้าภาพมาว่าจ้าง แกก็จะถือโอกาสประชาสัมพันธ์เครื่องไฟของแกด้วยการติดเครื่องไฟ เปิดเครื่องขยายเสียง เปิดแผ่นเสียงเพลงที่โด่งดังในสมัยนั้น เสียงเพลงจากเครื่องเสียงและลำโพงขนาดยักษ์ที่ติดตั้งอยู่ที่ปลายยอดยางใหญ่ ดังกึกก้องไปทั่วสามบ้านแปดบ้าน
เสียงเพลงที่แกเปิดจากแผ่นเสียงมีเพลงทุกประเภท ไม่ว่าจะเป็นเพลงรัก เพลงเพื่อชีวิต เพลงหมอลำ เป็นต้น เพลงที่ลูกหลานลาวเวียงจันทน์บ้านธารามะกอกยังจำได้จนขึ้นใจจากการจุดประกายของเสียงเครื่องไฟของน้าหริจวบจนกระทั่งทุกวันนี้ ที่เป็นเพลงรักๆใคร่ๆ ก็มี เพลงของ ชัยชนะ บุณยโชติ ชื่อเพลง “บางกอกน้อย” ที่มีเนื้อร้องในวรรคต้นว่า “สุดคลองบางกอกน้อย พลายเรือตามหาบัวลอย จนเหงื่อพี่ย้อยโทรมกาย...” เพลงของคุณ ก้าน แก้วสุพรรณ คือ เพลง “รอยไถแปร”ที่มีเนื้อร้องขึ้นต้นว่า “ทุ่งนาแดนนี้ข้าเคยไถทำ สองมือข้าเคยหว่านดำ ฤดูฝนพรำหน้าก่อน...” เพลงเพื่อชีวิต จากเสียงร้องของ คำรณ สัมปุณณานนท์ ก็มีเพลง “เด็งนาง” ที่มีเนื้อร้องว่า “เด็งนางเด็งนางกางโกง ผมจะเปิดโปง เมื่อสมัยคุณย่า... และก็เพลง “มนต์การเมือง” ที่ขึ้นต้นว่า “เสียงโฆษณาของนักการเมือง ยกเอาแต่เรื่องที่ดีงามมาพูดจา มีหนังมาฉาย ให้ชาวไร่ชาวนา ได้ดูได้ชมกันทั่วหน้า ระรื่นตื่นตากันทั่วไป...” เพลงสนุกๆชื่อ "เสียงครวญจากเกาหลี" ของ สมศรี ม่วงศรเขียว ที่ท่อนแรกขึ้นต้นว่า“โออารีดัง ก่อนยังเคยชื่นบาน....”
พวกเราชาวลูกหลานชาวลาวเวียงจันทน์ชาวบ้านธารามะกอก แม้แต่ในปัจจุบันนี้ก็ยังประทับใจกับเพลงที่น้าหริเปิดในสมัยนั้น และบางทีเมื่อได้รับเชิญให้ขึ้นเวทีร้องเพลงตามงานต่างๆ นึกเพลงอะไรไม่ทัน ก็จะงัดเอาเพลงดังในอดีตเหล่านี้มาร้องกันพอแก้ขัดไปได้เหมือนกัน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น