เจ๊กไส้กับเจ๊กพงษ์ผู้มีคุณูปการต่อชาวลาวเวียงจันทน์บ้านธารามะกอก
เจ๊กไส้กับเจ๊กพงษ์เป็นพ่อค้าคนจีนปล่อยเงินกู้บ้านอยู่ที่เก้าเลี้ยว และถือได้ว่าเป็นผู้มีคุณูปการอย่างยิ่งยวดต่อชาวลาวเวียงจันทน์บ้านธารามะกอก เพราะหากไม่ได้คนจีนผู้มีใจเมตตาทั้งสองคนนี้คอยประคับประกองพวกเราชาวบ้านธารามะกอกก็อาจจะย่ำแย่ไปกว่านี้ก็ได้
ก็อย่างที่กล่าวมาบ้างแล้วในตอนแรกๆนั้นว่า พวกลาวเวียงจันทน์บ้านธารามะกอกเป็นผู้มีอาชีพทำไร่ไถ่นากันเป็นพื้น เงินทองของนอกกายที่จะได้มาเพื่อการเลี้ยงชีพของตนเองและครอบครัว ก็ได้มาจากการขายผลผลิตทางด้านเกษตรคือข้าวและผลิตผลทางการเกษตรอื่นๆนี่แหละ
การเกษตรเมื่อครั้งกระนั้นเป็นเกษตรต้องพึ่งพาธรรมชาติอย่างเดียว ปีไหนดินฟ้าอากาศเอื้ออำนวยไม่แล้งหรือน้ำไม่ท่วมชาวบ้านลาวเวียงจันทน์บ้านธารามะกอกก็พอจะลืมตาอ้าปากพอเลี้ยงตนเอง เลี้ยงครอบครัวได้ตลอดรอดฝั่ง ไม่ต้องไปกู้หนี้ยืมสินของคนอื่นมาซื้อเข้าของของกินของใช้
แต่ปีที่สภาวะดินฟ้าอากาศเอื้ออำนวยอย่างที่ว่าจะน้อยกว่าปีที่ไม่เอื้ออำนวย ปีไหนที่เกิดภาวะวิกฤติฝนฟ้าไม่ตกต้องต้องตามฤดูกาล หรือ ปีไหนเกิดภาวะน้ำท่วมข้าวในนาเสียหาย คนที่ชาวลาวเวียงจันทน์บ้านธารามะกอกนึกถึงเป็นคนแรกก็คือเจ๊กไส้และเจ๊กพงษ์
เมื่อไปเอาเงินกู้จากเจ๊กไส้กับเจ๊กพงษ์มาแล้วพวกที่กู้มาก็จะใช้หนี้เงินกู้ให้ในปีถัดมา เมื่อใช้เงินต้นไม่พอก็อาจใช้แต่ดอกเบี้ย และนายทุนปล่อยเงินกู้ทั้งสองคนก็จะรีบมาตวงข้าวที่เป็นเงินต้นหรือดอกจากลานข้าวของผู้นั้นตั้งแต่ยังไม่ทันที่ข้าวจะถูกขนมาไว้ในยุ้งฉางในบ้านด้วยซ้ำไป
วงจรแห่งความชั่วร้ายก็จะต้องเป็นอย่างนี้อยู่เป็นประจำทุกปีๆ จนมีคำพังเพยพูดกันเล่นๆว่า พวกเราทำนาแต่ข้าวไปอยู่กับเจ๊กไส้เจ็กพงษ์
หากชาวลาวเวียงจันทน์บ้านธารามะกอกคนไหนส่งดอกส่งต้นไม่ทันติดต่อกันหลายปีเข้า ที่นาของผู้นั้นก็ต้องตกเป็นของเจ๊กไส้เจ๊กพงษ์ตามระเบียบโรงเรียนจีน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น