ตอนที่ 7 เหตุให้พวกลาวเวียงจันทน์ต้องอพยพจากโนนศาลามาอยู่ที่หมู่บ้านธารามะกอก
เมื่อพวกลาวเวียงจันทน์จากอำเภออู่ทองจังหวัดสุพรรณย้ายมาอยู่ที่โนนศาลาหรือเนินศาลาได้ไม่กี่ปี ก็ต้องประสบกับภัยใหญ่หลวงในสมัยนั้นคือ โจรภัย กล่าวคือพวกลาวเวียงจันทน์เหล่านี้ถูกโจรเข้าปล้นถึง 2 ครั้งสองคราว ต้องสูญเงินทองและทรัพย์สินต่างๆที่ติดตัวมาจากบ้านเกิดที่บ้านดอนคาไปเป็นจำนวนมิใช่น้อย ทุกครอบครัวต่างมีความตื่นตระหนกและมีความประสงค์จะโยกย้ายไปอยู่ในที่ที่ปลอดภัย จึงได้มองหาสถานที่พำนักใหม่ บ้างก็ได้ตัดสินใจโยกย้ายไปอยู่ที่บ้านบึง บ้านคลองเคียน บ้านมาบมะขาม
และก็มีหลายครอบครัวที่ตัดสินใจมาอยู่ที่หมู่บ้านธารามะกอกที่เรากำลังพูดถึงนี่เอง หัวหน้าคนสำคัญที่ย้ายมาอยู่ที่บ้านธารามะกอก ก็คือ นายแสง นางขน (ลืมนามสกุล) นายพัน นางซุ่ย ผิวอ่อนดี นายตุ๊ นางสวย ตุ่มสียา นายจ้อย นางใคร หงษ์เวียงจันทร์ นายขวัญ นางไข ขุนไกร เป็นต้น
จากการเปิดเผยของนายตุ๊ ตุ่มสียา ปัจจุบันอายุ 85 ปี บอกว่า ในเวลาเดินทางจากโนนศาลาหรือเนินศาลามาที่นี่ต้องใช้วิธีสัญจรถ่อเรืออีโปงจากโนนศาลามาตอนช่วงหน้าน้ำ โดยถ่อลัดมาตามทุ่งนาที่เต็มไปด้วยน้ำมาทางหมู่บ้านเนินพยอม และบุคคลสำคัญที่ให้ความช่วยเหลือในการหาที่ดินให้พวกเขาได้มาตั้งหลักปักฐานอยู่ที่นี่ คือ ผู้ใหญ่ กรุด นางเขียว ซึ่งนายกรุดเป็นผู้ใหญ่บ้านหมู่ที่ 2 ของตำบลหัวดงในสมัยนั้น และที่ดินที่ซื้อตั้งเป็นหมู่บ้านธารามะกอกนี้เป็นสวนของ นางถวิล หญิงหม้าย ซึ่งต่อมานางถวิลผู้นี้ได้แต่งงานใหม่กับ จ่าสิบตำรวจบุญทาน นนท์แก้ว ลูกหลานของลาวเวียงจันทน์คนหนึ่ง
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น