ตอนที่ 13 การทำไร่ทำนาของชาวลาวเวียงจันทน์บ้านธารามะกอกใช้แรงงานควายเป็นหลัก
ในสมัยก่อนเมื่อครั้งอพยพมาอยู่ที่หมู่บ้านธารามะกอกใหม่ๆ ชาวลาวเวียงจันทน์ทุกหลังคาเรือนจะประกอบอาชีพทำไร่ทำนากันทั้งนั้น เมื่อเสร็จจากนาแล้วพวกเขาก็จะทำไร่โดยปลูกพืชเศรษฐกิจประเภทต่างๆ สลับกันไปสลับกันมาอย่างนี้จนปีแล้วปีเล่า สัตว์คู่ทุกข์คู่ยากของชาวลาวบ้านธารามะกอกก็คือควาย พวกลาวเวียงจันทน์เขาจะใช้ควายทำงานอย่างอเนกประสงค์ คือเพื่อใช้ลากจูงไถเวลาไถนาบ้าง ใช้ลากจูงคราดเมื่อเวลาคราดนาบ้าง ใช้ลากจูงขลุบในเวลาใช้ขลุบตีดินให้เรียบก่อนจะดำนาบ้าง ใช้ลากเลื่อนไม้ไผ่เวลาจะขนข้าวจากนามาที่ลานนวดข้าวบ้าง ใช้เหยียบมัดข้าวในเวลานวดข้าวในลานนวดข้าวบ้าง ใช้ลากเกวียนเวลาขนข้าวจากนามาที่ยุ้งฉางที่บ้านบ้าง
ด้วยเหตุนี้พวกชาวลาวเวียงจันทน์จึงรักและหวนแหนควายมาก พวกเขาจะหยุดใช้งานควายเมื่อถึงวันพระ พวกควายของชาวลาวเวียงจันทน์ธารามะกอกแต่หลังคาเรือนจะนอนกันที่ใต้ถุนบ้าน เนื่องจากบ้านแต่ละหลังจะเป็นบ้านแบบใต้ถุนสูงเกือบทั้งนั้น พวกเขาจะใช้ใต้ถุนบ้านนี้เองไว้สำหรับผูกวัวผูกควายในตอนกลางวัน และในเวลาตอนกลางคืนในช่วงหน้าแล้งและหน้าหนาวพวกเขาก็จะให้วัวควายนอนอยู่ที่นี่อีกเหมือนกัน และเพื่อไม่ให้ยุงและแมลงอื่นมารบกวนควายชาวลาวเวียงจันทน์ก็จะหาฟางและวัสดุอื่นๆมาสุมเป็นกองจุดไฟให้เป็นควันรมควายเพื่อให้มันนอนหลับสบาย
แต่เมื่อถึงหน้าฝนมียุงชุกชุมมากชาวลาวเวียงจันทน์ก็จะนำควายลงนอนในปลักโคลนในคอกควายเพื่อที่ว่าพวกยุงจะไม่มารบกวนพวกมันได้ ในเวลาเช้าก่อนที่จะนำควายออกไปทำงานในนาในแต่ละวัน พวกลาวเวียงจันทน์เขาก็จะเอาควายออกจากคอกแล้วไล่พวกมันเดินเข้าไปในตลาดหัวดงใต้ตรงไปอาบน้ำในลำน้ำปิง ตรงที่ท่าน้ำที่เรียกกันว่าท่าใหญ่ แล้วทำการขัดสีฉวีวรรณโคลมตมที่ติดตัวของพวกมันออกจนหมด จากนั้นพวกควายก็พร้อมที่จะถูกใช้ให้ทำงานตามวัตถุประสงค์ที่ได้รับมอบหมายจากเจ้านายของมันอย่างไม่ร็จักเหน็ดเหนื่อย
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น