ตอนที่ 6 โนนศาลาคือที่อยู่แห่งแรกของพวกลาวเวียงจันทน์บ้านธารามะกอก
เมื่อปี พ.ศ. 2492 พวกลาวเวียงจันทน์จากตำบลดอนคา อำเภออู่ทอง จังหวัดสุพรรณบุรี ได้อพยพกันมาโดยได้โดยสารเรือเมล์จากจังหวัดสุพรรณบุรีมาขึ้นบกที่ท่าเตียนจังหวัดพระนคร แล้วเดินทางกันต่อไปที่หัวลำโพง จากนั้นก็นั่งรถไฟขึ้นเหนือมาลงที่สถานีรถไฟปากน้ำโพ แล้วโดยสารรถยนต์รับจ้างขนาดเล็กบ้าง เดินด้วยเท้าบ้าง ตระเวนแวะตามที่ต่างๆตามวัดบ้างตามบ้านของประชาชนตามรายทางบ้านโดยมีเป้าหมายอยู่ที่บ้าน เนินศาลา หรือ โนนศาลา ตำบลหนองกรด อำเภอบรรพตพิสัย จังหวัดนครสวรรค์
เมื่อพวกแรกบรรลุถึงที่หมายแล้ว ก็ได้กลับไปรับพวกหลังๆมาอีกเป็นระยะๆ จนกระทั่ง โนนศาลาหรือเนินศาลา กลายเป็นหมู่บ้านใหญ่ มีผู้คนอพยพมาตั้งหลักปักฐานกันอยู่หลายสิบหลังคาเรือน หัวหน้าครอบครัวแต่ละครอบครัวก็ทำการหาที่ดินที่จะทำนาโดยการซื้อที่นาจากเจ้าของเดิมในราคาที่ถูกๆ จนได้ที่นาพอที่จะทำมาหากินได้ตามอัตภาพของแต่ละครอบครัว
ในหมู่หัวหน้าครอบครัวที่มาพำนักรวมกันที่บ้านโนนศาลาหรือเนินศาลานี้ ก็จะมีพวกที่มีความเป็นพิเศษยิ่งกว่าคนอื่นอยู่บ้างพอสมควร มีท่านผู้หนึ่งเป็นผู้ที่เป็นเจ้าบทเจ้ากลอน และท่านเป็นหมอลำซึ่งเป็นศิลปะวัฒนธรรมติดตัวมาจากบรรพบุรุษเมืองเวียงจันทน์อย่างหนึ่ง ท่านชื่อว่า “จุ่น” ท่านได้แต่งกลอนลำบทหนึ่ง มีความตอนหนึ่งที่ข้าพเจ้าพอจำได้ว่า “…หมอลำจุ่นอยู่โนนศาลา บักอัดขี้ยารวมกันอยู่หนี่”(แปลว่า หมอลำที่ชื่อจุ่นอยู่ที่โนนศาลา ส่วนคนที่ชื่อ อัด ซึ่งติดยาฝิ่นก็มาอยู่ที่นี่ด้วย”
ส่วนอีกคนก็เป็นเจ้าบทเจ้ากลอนอีกเหมือนกัน เวลาท่านเมาเหล้าท่านก็จะร้องรำทำเพลงที่ฟังแล้วชวนสนุกสนานด้วยภาษาของลาวเวียงจันทน์ เช่น เพลง “ดีๆ” ของท่าน มีข้อความว่า “ดีดีดี มื้อนี้มื้อดี สูสี่กันซา สี่กันเป็นธรรมดา สี่กันเป็นธรรมดา ง้างแข้งข้างขาให้กันดีดี (แปลเป็นภาษาไทยกลางว่า ดีๆๆ วันนี้เป็นวันดี ท่านจงเสพสมกันซะนะ เสพสมกันเป็นเรื่องธรรมดา งอแข้งเปิดขาให้กันดีๆ)
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น